Yeraltı dünyasında mitolojik bir nehir… Ölümün nefesi tarafından yaşatılan. Dünyaca ünlü Shakespeare yorumcusu, yönetmen Robert Strua’nın bu fantastik oyununda yüzler, olaylar, müzikal, gürültü, gülümseme ve gözyaşları, zayıf bir  ışıkta parlayarak seyirciye ulaşıyor.  

"Vuruşurken savaşta, acı savaşta,
Bir çocuk gördüm çaresiz.
Yüreğim atlayıp geçmez.
Yardım etmek zorundaydım, kim zavallıysa
Eğilip almam gerekti kuru ekmeği
Benim olmayana bile vermem gerekti
Kendimi.

Hepimiz Alaaddin’in Sihirli Lambasını biliriz.Frederic Herrera “Arap Geceleri”nden ilham alarak, klasik pandomim tekniklerine espirili ve şiirsel bir anlatım yükleyerek, hem çocukları hem de yetişkinleri bu masal dünyasına çağırmakta...

Oyun bir tek hayatın içerisinde, bir kaç hayatın buluşmasını ve birbirine etkileşimini anlatıyor.Konu iki kültür, iki dünya arasında (Asya ve Uzakdoğu) geçiyor.Oyun sössüz , sadece beden dili kullanılarak anlatımını gerçekleşiyor

Oyun, yabancılaşma ve zorbalaşmaya karşı tek başına sesini yükseltmeye çalışan Sophie 'nin öyküsünü konu alır. Tahammül edemediği gerçeği kafasındaki kurgularla karıştırdığı bu zorlu savaşımda, adı bilge anlamına gelen Sophie, zorbalardan çok zorbalığa seyirci kalanları suçlar. Yazar, bu oyunu yazma gerekçesini şöyle anlatıyor: